
การประสูติแห่งเสรีภาพ: เมื่อแสงแห่งฮูซัยน์ส่องโลก
การประสูติของท่านอิมามฮูซัยน์ บิน อะลี (อ.) มิใช่เพียงเหตุการณ์แห่งความปีติยินดีในครอบครัวของท่านศาสนทูตมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) เท่านั้น หากแต่เป็นการกำเนิดของแสงสว่างที่หล่อหลอมแนวคิดเรื่อง เสรีภาพ ศักดิ์ศรี และการยืนหยัดต่ออธรรม ให้ฝังรากลึกในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ตั้งแต่วินาทีที่ท่านถือกำเนิด โลกก็ได้รับสาส์นหนึ่งซึ่งจะถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นว่า “ผู้ศรัทธาไม่อาจเป็นทาสของความอยุติธรรมได้”
วันประสูติของอิมามฮูซัยน์ (อ.) จึงมิใช่เพียงวันแห่งการเฉลิมฉลอง แต่เป็นวันแห่งการใคร่ครวญว่า เสรีภาพในทัศนะของอิสลามคืออะไร และมนุษย์ควรดำเนินชีวิตอย่างไรภายใต้แสงแห่งฮูซัยน์
1. การประสูติท่ามกลางเราะฮ์มะฮ์และการคุ้มครองจากพระผู้เป็นเจ้า
อัลกุรอานได้กล่าวถึงบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงคัดเลือกจากวงศ์วานอันบริสุทธิ์ว่า
“แท้จริงอัลลอฮ์ทรงประสงค์ที่จะขจัดมลทินทั้งปวงออกจากพวกเจ้า โอ้ อะฮ์ลุลบัยต์ และทรงทำให้พวกเจ้าบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์” (อัลอะห์ซาบ 33:33)
อิมามฮูซัยน์ (อ.) คือหนึ่งในอะฮ์ลุลบัยต์ ผู้ซึ่งการถือกำเนิดของท่านอยู่ภายใต้ความบริสุทธิ์และความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้า ท่านศาสนทูต (ศ็อลฯ) ได้แสดงความรักและความผูกพันต่อท่านอย่างชัดเจน โดยมีฮะดีษที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางว่า
“อัลฮูซัยน์ มินนี วะอะนามินฮูซัยน์ อะฮับบัลลอฮ์ มันอะฮับบะฮูซัยนา”
“ฮูซัยน์เป็นส่วนหนึ่งจากฉัน และฉันเป็นส่วนหนึ่งจากฮูซัยน์ อัลลอฮ์ทรงรักผู้ที่รักฮูซัยน์”
ฮะดีษบทนี้มิใช่เพียงถ้อยคำแห่งความรักของปู่ที่มีต่อหลาน แต่คือการประกาศสถานะทางจิตวิญญาณของอิมามฮูซัยน์ (อ.) ว่าท่านคือผู้สืบทอดพันธกิจของศาสนทูตในการปกป้องศาสนาและศักดิ์ศรีของมนุษย์
2. เสรีภาพในอิสลาม: เสรีภาพจากการเป็นทาสสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์
อัลกุรอานได้วางหลักการพื้นฐานของเสรีภาพไว้ชัดเจนว่า มนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อเป็นบ่าวของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ไม่ใช่บ่าวของอธรรม กิเลส หรือผู้ปกครองที่อยุติธรรม
“ไม่มีการบังคับในศาสนา” (อัลบะเกาะเราะฮ์ 2:256)
เสรีภาพในอิสลามจึงไม่ใช่การทำตามอำเภอใจ หากคือการหลุดพ้นจากการถูกครอบงำโดยความอยุติธรรมและความกลัว อิมามฮูซัยน์ (อ.) ถือกำเนิดมาในฐานะสัญลักษณ์ของเสรีภาพเช่นนี้ ท่านเติบโตภายใต้การอบรมของท่านนบี (ศ็อลฯ) และอิมามอะลี (อ.) ผู้ซึ่งกล่าวไว้ว่า
“อย่าเป็นทาสของผู้อื่น ทั้งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างเจ้าให้เป็นผู้มีเสรีภาพ”ถ้อยคำนี้สะท้อนอย่างชัดเจนในชีวิตและการต่อสู้ของอิมามฮูซัยน์ (อ.) ตั้งแต่วันประสูติจนถึงวันชะฮาดัตของท่าน
3. แสงแห่งฮูซัยน์: จากวันประสูติสู่การหล่อหลอมประวัติศาสตร์
ท่านศาสนทูต (ศ็อลฯ) มิได้เพียงรักอิมามฮูซัยน์ (อ.) เท่านั้น แต่ยังตระหนักถึงบทบาทอันยิ่งใหญ่ของท่านในอนาคต มีรายงานฮะดีษจำนวนมากที่ท่านนบีกล่าวถึงความทุกข์ยากและการเสียสละของฮูซัยน์ ซึ่งสะท้อนว่า การประสูติของท่านคือการเตรียมโลกให้รู้จักกับการเสียสละเพื่อความจริง
อัลกุรอานกล่าวถึงหลักการของการยืนหยัดว่า
“ดังนั้น จงยืนหยัดอย่างมั่นคง ดังที่เจ้าได้รับคำสั่ง” (ฮูด 11:112)
ชีวิตของอิมามฮูซัยน์ (อ.) คือการแปลโองการนี้ให้กลายเป็นความจริง การประสูติของท่านคือจุดเริ่มต้นของเส้นทางที่ปลายทางคือกัรบะลา แต่สาระสำคัญของมันคือการปลุกมโนธรรมของมนุษย์ทุกยุคทุกสมัย
4. วันประสูติ: วันแห่งความหวังและความรับผิดชอบของประชาชาติ
เมื่อเราฉลองวันประสูติของอิมามฮูซัยน์ (อ.) เรามิได้เพียงกล่าวถ้อยคำแสดงความยินดี หากแต่กำลังทบทวนพันธสัญญาทางศีลธรรมของตนเอง อัลกุรอานกล่าวว่า
“แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงเปลี่ยนแปลงสภาพของกลุ่มชนใด จนกว่าพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่อยู่ในตัวของพวกเขาเอง” (อัรร็อด 13:11)
แสงแห่งฮูซัยน์ที่ส่องโลกตั้งแต่วันประสูติ คือแสงที่เรียกร้องให้มนุษย์ลุกขึ้นเปลี่ยนแปลงตนเอง จากผู้ยอมจำนนต่ออธรรม สู่ผู้ยืนหยัดเคียงข้างความจริง
“การประสูติแห่งเสรีภาพ” มิใช่เพียงถ้อยคำเชิงวรรณศิลป์ หากคือความจริงทางประวัติศาสตร์และจิตวิญญาณ อิมามฮูซัยน์ (อ.) ถือกำเนิดมาเพื่อยืนยันว่า เสรีภาพ ศักดิ์ศรี และความจริง มีค่ามากกว่าชีวิตของมนุษย์คนหนึ่ง เมื่อแสงแห่งฮูซัยน์ส่องโลก มันไม่ได้ส่องเพียงยุคสมัยหนึ่ง หากยังคงส่องถึงหัวใจของผู้ศรัทธาในทุกยุคทุกสมัย และถามเราเสมอว่า — เราจะเลือกเป็นผู้ดูเหตุการณ์ หรือเป็นผู้สืบทอดเสรีภาพที่ฮูซัยน์ถือกำเนิดมาเพื่อมัน
บทความโดย : เชคฮัมกา แอเหย็บ
