ผู้ใดที่ร้องไห้เพื่ออิมามฮูเซน (อ.) ได้รับสวรรค์เป็นการตอบแทนจริงเหรอ?
เมื่อพิจรณาจากบรรดาหะดีษเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะเข้าใจได้ว่า การร้องไห้ที่ทำให้บุคคลหนึ่งได้รับสวรรค์นั้น จะต้องเป็นการร้องไห้ที่เกิดจาก “ความรู้” และ “ความรักที่แท้จริง” ไม่ใช่แค่ความรู้สึกชั่วครู่ หรืออารมณ์ชั่ววูบ!
น้ำตาที่มีคุณค่า คือน้ำตาที่ไหลจากหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ความซาบซึ้ง และความเข้าใจในเป้าหมายของอิมามฮูเซน (อ.) ซึ่งจะนำไปสู่การปฏิบัติตามแนวทางของท่าน ความรักที่แท้จริงไม่ใช่แค่คำพูด แต่จะต้องแสดงออกทางการกระทำด้วย
ในศาสนาอิสลาม ไม่สามารถใช้แค่บทหนึ่งของคัมภีร์ หรือหะดีษบทเดียวมาตัดสินทุกสิ่งได้ เช่นเดียวกับในวิชา ฟิกฮ์ (กฎหมายอิสลาม) นักปราชญ์จำเป็นต้องพิจารณาบทต่างๆ อย่างครอบคลุม ดูทั้งที่มีเงื่อนไขพิเศษ (มุกัยยัด) และไม่มีเงื่อนไข (มุฏลัก) รวมถึงดูว่ามีบทใดที่ขัดแย้งหรือถูกยกเลิกไปหรือไม่
ในกรณีของการร้องไห้เพื่ออิมามฮูเซน (อ.) ก็เช่นกัน จะต้องดูภาพรวมของหะดีษในประเด็นนี้ก่อนที่จะสรุปได้ว่า การร้องไห้นั้นให้ผลเช่นไร
#ตัวอย่างหะดีษที่ช่วยให้เข้าใจประเด็นนี้:
1. อิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า:
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ لَیْسَ مِنْ شِیعَتِنَا مَنْ قَالَ بِلِسَانِهِ وَ خَالَفَنَا فِی أَعْمَالِنَا وَ آثَارِنَا وَ لَمْ یَعْمَلْ بِأَعْمَالِنَا وَ لَکِنْ شِیعَتُنَا مَنْ وَافَقَنَا بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ اتَّبَعَ آثَارَنَا وَ عَمِلَ بِأَعْمَالِنَا أُولَئِکَ شِیعَتُنَا
“ผู้ที่อ้างว่าเป็นชีอะของเรา แต่ในพฤติกรรมและการกระทำกลับไม่สอดคล้องกับเรา เขาไม่ใช่ชีอะของเรา แท้จริง ชีอะของเราคือผู้ที่มีความสอดคล้องทั้งในคำพูด หัวใจ และการกระทำกับเรา”
2. ท่านศาสดา (ศ็อลฯ) กล่าวว่า:
وَ قَالَ النَّبِیُّ (ص) لَا تَنَالُ شَفَاعَتِی مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ وَ لَا یَرِدُ عَلَیَّ الْحَوْضَ لَا وَ اللَّهِ،
“การไกล่เกลี่ย (ชะฟาอะฮ์) ของฉันจะไม่ถึงผู้ที่ละเลยการละหมาด โดยพระเจ้า! เขาจะไม่มีทางได้เข้ามาใกล้สระน้ำเคาซัรของฉัน”
3. เงื่อนไขสำคัญของการร้องไห้ที่มีคุณค่า:
- 1. ต้องมีพื้นฐานจากความเข้าใจและความรักที่แท้จริง: ตัวอย่างเช่น ชาวกุฟะฮ์และชาม (ซีเรีย) ซึ่งเคยมีส่วนเกี่ยวข้องในการสังหารอิมามฮูเซน (อ.) ก็ยังร้องไห้ด้วยความสะเทือนใจเมื่อเห็นสภาพเชลยจากเหตุการณ์กัรบาลา แต่การร้องไห้นั้นไม่ได้มีคุณค่า เพราะพวกเขาเองเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
เช่น ขณะที่อิมามซัยนุลอาบิดีน (อ.) ถูกพาเข้าสู่กุฟะฮ์พร้อมกับผู้หญิงจากครอบครัวของอิมามฮูเซน (อ.) ชาวเมืองต่างร้องไห้ ท่านกล่าวว่า:“พวกเขาร้องไห้เพื่อเรา แล้วใครกันล่ะที่ฆ่าเรา?”
- 2. ต้องมีความจริงใจ และตามด้วยการปฏิบัติที่ตรงกับแนวทางของอะฮ์ลุลบัยต์ (อ.): การร้องไห้ที่แท้จริงควรมาจากความรู้สึกภายในที่ซื่อสัตย์ มีความรักแท้ และต้องแสดงออกด้วยการประพฤติตนตามแนวทางของท่านอิมาม ไม่ใช่แค่ร้องไห้แต่กลับละเลยคำสอนของท่าน
อิมามซอดิก (อ.) กล่าวว่า:
. وَ قَالَ (ع) مَا عَرَفَ اللَّهَ مَنْ عَصَاهُ وَ أَنْشَدَ:تَعْصِی الْإِلَهَ وَ أَنْتَ تُظْهِرُ حُبَّهُهَذَا لَعَمْرُکَ فِی الْفِعَالِ بَدِیعٌلَوْ کَانَ حُبُّکَ صَادِقاً لَأَطَعْتَهُإِنَّ الْمُحِبَّ لِمَنْ أَحَبَّ مُطِیع
“เจ้าจะทำผิดต่อพระเจ้า แล้วแสดงว่ารักพระองค์ด้วยหรือ? แน่นอน มันคือสิ่งแปลก! ถ้าเจ้ารักพระองค์จริง เจ้าก็จะต้องเชื่อฟังพระองค์ เพราะคนที่รักใคร ย่อมเชื่อฟังคนที่เขารัก”
#บทสรุป: การที่บางหะดีษกล่าวว่า “ผู้ใดร้องไห้เพียงหยดน้ำตาเดียวเพื่ออิมามฮูเซน (อ.) สวรรค์จะเป็นของเขา” ไม่ได้หมายถึงทุกคนที่ร้องไห้ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ จะได้เข้าสวรรค์ทันที แต่หมายถึง:
-น้ำตาที่หลั่งด้วยความเข้าใจ
-น้ำตาที่แสดงถึงความรักแท้
-น้ำตาที่ตามมาด้วยการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ไปในแนวทางของอะฮ์ลุลบัยต์
ผู้ที่ร้องไห้เช่นนี้ คือผู้ที่หัวใจได้ถูกชำระด้วยความรักแห่งอิมามฮูเซน (อ.) และการกระทำของเขาย่อมใกล้ชิดกับทางนำและศรัทธาที่แท้จริง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้สวรรค์กลายเป็น “สิ่งที่คู่ควร” แก่เขา
บทความโดย : เชคยูซุฟ เพชรกาหรีม