
สามกรณีนี้การแสวงหาทรัพย์ในโลกถือเป็นสิ่งที่น่าชื่นชม! อิมามบากิร (อ.) ได้กล่าวไว้ในบทรายงานหนึ่งถึงกรณีที่การแสวงหาทรัพย์ทางโลก (ดุนยา) ถือเป็นสิ่งที่ดีงามและมีผลในทางบวก ซึ่งได้ถูกรวบรวมไว้ในหนังสือ “วะซาอิล อัชชีอะฮ์” ท่านอิมามกล่าวว่า:
قال الباقر علیه السلام: مَنْ طَلَبَ الدُّنْيا اسْتِعْفافاً عَنِ النّاسِ، وَ سَعْياً عَلى أهْلِهِ، وَ تَعَطُّفاً عَلى جارِهِ، لَقَى اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ وَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ
“ผู้ใดที่แสวงหาทรัพย์ทางโลก ด้วยเหตุผล 3 ประการ คือ:
1. เพื่อไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น (ไม่ต้องเป็นภาระต่อผู้คน)
2. เพื่อดูแลครอบครัวให้มีความสุขสบาย
3. เพื่อให้สามารถช่วยเหลือและเอื้อเฟื้อต่อเพื่อนบ้าน
เขาจะได้พบกับอัลลอฮ์ (ซ.บ.) ในวันกิยามะฮ์ โดยที่ใบหน้าของเขาจะเปล่งประกายดั่งพระจันทร์เต็มดวงในคืนวันเพ็ญ” อ้างอิง: วะซาอิล อัชชีอะฮ์, เล่ม 17 หน้า 21
#บริบทของคำสอนนี้ ในอิสลามโดยทั่วไป มักมีการเน้นย้ำเรื่องความสำคัญของอาคิเราะฮ์ (โลกหน้า) และการไม่หลงใหลในโลกนี้ (ดุนยา) จนเกินไป เพราะทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และความสุขชั่วคราวในโลกนี้อาจกลายเป็นสิ่งที่เบี่ยงเบนจิตใจจากพระเจ้าได้ แต่คำสอนของอิมามบากิร (อ.) แสดงให้เห็นว่า “การแสวงหาทรัพย์ในโลกไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายเสมอไป” ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์และเจตนารมณ์ของบุคคลนั้น
อธิบาย 3 เหตุผลที่การแสวงหาดุนยาถือเป็นสิ่งดี :
1. เพื่อไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น (استعفافاً عن الناس):
การมีรายได้และความมั่นคงในชีวิตช่วยให้บุคคลสามารถยืนหยัดด้วยตนเอง ไม่ต้องคอยแบมือขอ หรือพึ่งพาผู้อื่น ซึ่งเป็นคุณธรรมที่อิสลามยกย่อง เพราะส่งเสริมศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
2. เพื่อดูแลครอบครัว (سعياً على أهله):
ความรับผิดชอบต่อครอบครัวเป็นหนึ่งในหน้าที่ทางศาสนา การแสวงหาทรัพย์เพื่อให้ภรรยา ลูกๆ และผู้ที่อยู่ภายใต้การดูแลมีความสุขและปลอดภัย ไม่เพียงแต่เป็นหน้าที่ แต่ยังถือเป็นการอิบาดะฮ์ (การภักดีต่อพระเจ้า) ด้วย
3. เพื่อช่วยเหลือเพื่อนบ้าน (تَعَطُّفاً على جاره):
การมีความสามารถทางการเงินเพื่อแบ่งปันและช่วยเหลือผู้ขัดสน โดยเฉพาะคนใกล้ตัว เช่น เพื่อนบ้าน เป็นเครื่องมือหนึ่งที่ทำให้สังคมมีความเอื้อเฟื้อ และสร้างความสามัคคีในชุมชน ซึ่งเป็นสิ่งที่อิสลามให้ความสำคัญมาก
ส่วนรางวัลในโลกหน้า อิมามกล่าวว่า ผู้ที่แสวงหาทรัพย์ด้วยเหตุผลทั้งสาม จะได้พบกับพระเจ้าในวันกิยามะฮ์ (วันพิพากษา) โดยมีใบหน้าสว่างไสวดั่งพระจันทร์เต็มดวง นี่เป็น สัญลักษณ์แห่งเกียรติยศ ความบริสุทธิ์ใจ และความโปรดปรานจากพระเจ้า ที่มอบให้แก่ผู้มีความตั้งใจดีในโลกนี้
#บทสรุปคือ: คำสอนนี้ชี้ให้เห็นว่า “ดุนยา” ไม่ใช่สิ่งที่ต้องละทิ้งเสมอไป แต่หากเราควบคุมความตั้งใจ และใช้ทรัพย์ในทางที่เป็นคุณแก่ตัวเอง ครอบครัว และสังคม การหาเงินก็เป็นหนึ่งในรูปแบบของการรับใช้พระเจ้าได้เช่นกัน
บทความโดย : เชคยูซุฟ เพชรกาหรีม
