เสียงสุดท้ายที่เปลี่ยนชะตา: เรื่องเล่าจากปลายเตียงคนตาย
ณ ห้องหนึ่งในยามใกล้รุ่ง ชายหนุ่มผู้เคยเป็นศิษย์คนโปรดของ ฟุฎ็อยล์ บิน อิยาฎ หนึ่งในนักจริยธรรมผู้ยิ่งใหญ่ กำลังนอนล้มป่วยอยู่บนเตียง ความตายคืบคลานเข้าใกล้ และชีวิตของเขากำลังจะจบลง
ฟุฎ็อยล์ผู้เป็นอาจารย์ รีบไปเยี่ยมศิษย์รักผู้นี้ พร้อมกับนั่งลงข้างเตียง หยิบคัมภีร์ขึ้นมาอ่าน ซูเราะฮ์ยาซีน ซึ่งเป็นบทอัลกุรอานที่มักอ่านแก่ผู้ใกล้ตาย ด้วยหวังให้หัวใจสงบและจากไปด้วยความศรัทธา
แต่ทว่า… ศิษย์ผู้นั้นกลับพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า:
“อาจารย์… อย่าอ่านบทนี้ให้ข้าฟังเลย”
ฟุฎ็อยล์รู้สึกประหลาดใจ หยุดอ่านทันที และกล่าวกับเขาว่า ถ้างั้นเจ้ากล่าวนี่สิ:
“จงกล่าวว่า ‘ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ’ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ”
แต่คำตอบที่ได้รับ กลับน่าสะเทือนใจจากศิษย์ว่า:
“ข้าจะไม่พูด… เพราะข้ารังเกียจมัน”
และ… เขาก็จากโลกนี้ไปด้วยถ้อยคำสุดท้ายที่ไม่มีแม้แต่ การปฏิญาณศรัทธา
คืนแห่งความเศร้าของฟุฎ็อยล์
อาจารย์ฟุฎ็อยล์กลับบ้านด้วยหัวใจที่แตกสลาย เขาเก็บตัวเงียบ ไม่พูดจากับใคร จนกระทั่งคืนนั้น เขาฝันเห็นศิษย์ของตนถูกลากจูงไปยังนรก
เขาจึงถามในความฝันว่า: “เจ้าคือผู้ที่มีความรู้มากที่สุดในหมู่ศิษย์ของข้า ทำไมเจ้าถึงตายโดยปราศจากศรัทธา?”
เด็กหนุ่มตอบด้วยเสียงเศร้า: “อาจารย์… มีสามสิ่งที่อยู่ในตัวข้าซึ่งนำข้าสู่จุดจบที่เลวร้ายนี้
หนึ่ง: ข้าชอบนินทาและยุยงให้คนทะเลาะกัน
สอง: ข้ามีความอิจฉาอยู่ในใจเสมอ
สาม: ข้าเคยป่วย และแพทย์แนะนำให้ข้าดื่มเหล้าเพื่อรักษาโรค ข้าจึงยอมดื่มตามคำแนะนำ ทั้งที่รู้ว่ามันผิด
เพราะเหตุเหล่านี้ ข้าจึงไม่สามารถจากโลกนี้ไปพร้อมศรัทธาได้”
และอีกหนึ่งเรื่องที่น่าครุ่นคิด…
อุมมุคอลิด อัล-มะอบะดียะห์ หญิงชาวมุสลิมผู้ศรัทธา เข้าไปหาท่านอิมามญะอ์ฟัร อัซซอดิก (อ.)ในยุคนั้น ด้วยเรื่องเล็กน้อยที่กลายเป็นแบบอย่างอันยิ่งใหญ่
“ท่านอิมามข้าปวดท้องบ่อย และหมอในอิรักแนะนำให้ดื่มน้ำหมัก (เบียร์) เป็นยารักษา แต่ข้าลังเล เพราะรู้ว่าท่านไม่ชอบ ข้าจึงมาถามจากปากของท่านเอง”
ท่านอิมามถามกลับ: “แล้วอะไรทำให้เจ้าปฏิเสธไม่ดื่มมัน?”
เธอตอบด้วยความมั่นใจ: “เพราะข้าจะเชื่อฟังท่านจนถึงวันกิยามะฮ์”
ท่านอิมามหันไปบอก อบูบะศีร ผู้ร่วมสนทนาในขณะนั้นว่า: “เจ้าฟังคำพูดของหญิงคนนี้แล้วหรือยัง?”
จากนั้น ท่านอิมามจึงหันไปพูดกับอุมมุคอลิดว่า: “แม้แต่เพียงหยดเดียว ข้าก็ไม่อนุญาตให้เจ้าดื่มมัน
เพราะในยามสุดท้ายของชีวิต เจ้าจะเสียใจที่เคยดื่ม”
ข้อเตือนสติจากสองเรื่องราว
- ศรัทธาไม่ใช่เพียงสิ่งที่เรารับรู้ด้วยความรู้
– แต่คือสิ่งที่ต้องรักษาด้วยหัวใจ และการกระทำในทุกย่างก้าวของชีวิต - บาปเล็กๆ ที่เรามองข้าม
– เช่น นินทา อิจฉา หรือการทำตามสิ่งผิดแม้เพียง “เพื่อรักษาโรค”
– อาจกลายเป็นเงาที่บดบังศรัทธาในวาระสุดท้าย - ความเชื่อฟังเล็กๆ ของหญิงคนหนึ่ง
– นำไปสู่คำชมจากอิมามผู้เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ
– เป็นตัวอย่างของการยืนหยัดในศรัทธาแม้ในสิ่งเล็กที่สุด
สุดท้าย… จงถามใจตัวเองในทุกวันว่า “หากวันนี้คือวันสุดท้ายของชีวิต เราจะจากโลกนี้ไปพร้อมอะไร?”
บทความโดย : เชคยูซุฟ เพชรกาหรีม